Vrijheidsmaaltijden zijn maaltijden van bezetting

Vrijheidsmaaltijden zijn maaltijden van bezetting
Leestijd: 3 minuten

Als iets dat een ideaal is geweest een deel van de werkelijkheid wordt, houdt het onverbiddelijk op een ideaal te zijn.” Ortega y Gasset

Op 4 mei herdenkt Nederland alle oorlogsslachtoffers. De volgende dag viert Nederland dat het sinds 1945 weer in vrijheid leeft. Voor veel Nederlanders is Bevrijdingsdag slechts een feest. Bier drinken, gezelligheid, podiumpje pakken. We zouden vaker stil moeten staan bij hoe bijzonder het is dat we deze mate van vrijheid kennen; het is belangrijk om daarvoor te blijven vechten. Dat staat los van de Tweede Wereldoorlog, omdat veel van onze vrijheden al voor die tijd gerealiseerd waren. Maar we zijn nog lang niet klaar.

Een feestje voor de motivatie is prima, maar het gevecht gaat door. Nog altijd bestaan er in de wereld grote verschillen tussen de seksen (om maar niet te spreken over interseksualiteit of transgenders), zijn er landen die homoseksualiteit strafbaar stellen, kennen sommige delen van de wereld grootschalige armoede, zijn er miljoenen mensen niet vrij van godsdienst en – ook in Nederland – wordt het vrije woord bedreigd. In de jaren dertig van de vorige eeuw waarschuwde de Spaanse filosoof Ortega y Gasset er al voor dat we lui zijn geworden. We zijn onze strijdlust verloren en lijken ons niet eens meer te beseffen dat we ooit zo hartstochtelijk gestreden hebben.

Vrijheidsmaaltijden

Het Nationaal Comité 4 en 5 mei geeft jaarlijks richting aan de plechtigheden en festiviteiten rondom deze twee nationale dagen. Op 5 mei worden in allerlei steden ‘Vrijheidsmaaltijden’ georganiseerd: “De kern van de Vrijheidsmaaltijd is een bijzondere ontmoeting aan de eettafel, waarbij de gasten over historische en maatschappelijke thema’s als vrijheid en onvrijheid spreken: thema’s waar je niet dagelijks bij stilstaat en waar je bij uitstek op Bevrijdingsdag aandacht aan kan geven.” Een mooi initiatief. Hoewel dergelijke bijeenkomsten zouden kunnen leiden tot het opsporen van morele blinde vlekken in onze samenleving, wordt de grootste daarvan waarschijnlijk niet opgemerkt. En dat terwijl die zich letterlijk onder de neuzen van de verorberaars voltrekt. Hoe vrij waren de kippen, varkens en koeien wiens lijken worden opgegeten om onze vrijheid te vieren? De onvrijheden van vrouwen, homoseksuelen, transseksuelen, interseksuelen, armen, theïsten en atheïsten zijn niets vergeleken met die van de niet-menselijke dieren in de bio- en zuivelindustrie.

Vorig jaar werden er alleen al voor vleesconsumptie in Nederland meer dan 640.000.000 dieren geslacht. Dat omvat niet eens alle lijken die verwerkt zijn in bontjassen, leren tassen of schoenen, of zieke gevangen dieren, maar alleen de dieren waarvan de mens zijn tanden in het lijk wilde zetten. Ook de verkrachte – ja, kunstmatige inseminatie is verkrachting, dieren die worden gehouden voor hun eieren of melk vallen daar niet onder. Op 4 mei sta ik stil bij hun leed.

Leedvrije maaltijden

Terwijl Nederland haar doden herdenkt en haar vrijheid viert, participeert zij zelf in de grootste Shoah aller tijden. Hoewel de meeste mensen in diepe slaap verkeren zijn enkelen wakker. Zij moeten de slapers onder een koude douche zetten. Ik roep daarom de Partij voor de Dieren op om haar stem te laten horen. En dat geldt ook voor alle veganisten: sluit je aan bij de vrijheidsmaaltijden. Vrijheidsmaaltijden zijn maaltijden van bezetting. Laten we spreken over de onvrijheden van niet-menselijke dieren, met twee doelen. Op de lange termijn: een wereld waarin ze vrij zijn. Op de korte termijn: opdat volgend jaar alle Vrijheidsmaaltijden vrij van leed zijn.

BART COLLARD

bart-collardOver de auteur
Bart Collard is criminoloog met een passie voor filosofie, met name voor de normatieve kant. Begin 2018 werd hij veganist. Hij schrijft over (eco)humanistische onderwerpen. Momenteel werkt hij aan een proefschrift aan de Universiteit Leiden.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *